Lac Du Charmes juni 2005

Charmes 2005,   09-06 t/m 17-06 

  

Het is weer juni dus weer tijd om de spullen in de auto te pakken en weer aan de reis te beginnen die weer zo’n 7 uur in beslag zal nemen, ook deze keer zal de reis weer eindigen aan het mooie water van “Charmes”.Het weer is prachtig als we aankomen en na een praatje met wat andere Nederlanders die het er weer op hebben zitten gaan we op weg naar het restaurant waar we onze vergunning kunnen halen. Wat ons alleen opvalt is de extreem hoge waterstand, deze is in het voorjaar op z’n hoogst maar reikte nu tot ver tussen de bomen. Over de stek die we gaan bevissen hoeven we niet lang na te denken en kan het gesleep beginnen aangezien we toch zo’n 300 meter moeten lopen.  

We zitten nu op een stek die tot 3 dagen geleden bevist is door 2 andere Nederlanders maar weg zijn gegaan omdat het steeds minder werd met de vangsten. We moeten dus maar afwachten wat ons de komende week gaat brengen aan mooie franse karpers. 

  

We hebben de eerste nacht er op zitten en helaas geen vis gezien, zowel niet aan de hengel als wel vissen die zich aan de oppervlakte laat zien, we hebben wel bezoek gehad van 2 controleurs van de Franse veldpolitie, na de controle van de papieren liepen ze verder naar onze franse buren die ook aan het vissen zijn. Na zo’n 10 minuten kwamen de heren terug om ons nog even mede te delen dat we de hengels in moeten gooien en niet mogen uit roeien!!! 

En nu, niet uitroeien, dacht het wel en als het moet dan maar s’nachts.

 

We gaan nu onze vierde nacht in, na een mooie duikeling van Adrie over zijn hengels(gelukkig alles nog heel)was het zover, de zon verdween achter de heuvels en de nacht viel in. De eerste 3 nachten had niets opgeleverd en dus was het nu ook maar weer afwachten, eindelijk het was 11uur in de avond en daar ging die, in een rustig tempo nam een vis de lijn mee van één van Adrie zijn hengels, in de boot en roeien maar. Na een bult geklooi met de waterplanten kwam er eindelijk contact met de vis, het eerste oogcontact was veelbelovend, een mooie schim kwam in het heldere water richting de oppervlakte. Na zeker nog een kwartiertje stoeien lag de vis in het net en wat een bak van een karper. Terug op de kant in de weegzak, de naald, waar stopt de naald van de weegklok, hij ging maar door en stopte bij precies 21 kilo, dat betekende een nieuw record voor Adrie van 42 pond. Na wat nachtelijke foto’s en een donkere zak voor deze vis konden we de volgende ochtend een paar mooie plaatjes en wachten op de volgende beer.

 

                           

Het is dinsdag als we er al 5 nachten op hebben zitten en nog steeds alleen die ene vis maar wat een vis. Ik werd vanochtend rond half 6 wakker van een paar piepjes, een brasem kon de aantrekkingskracht van de boilie niet weerstaan. Toen ik buiten stond viel mij ineens wat op, nattigheid, na 6 droge dagen begon het te regenen en goed ook, nu maar hopen dat dit ook de omslag in de vangst betekend.

 

Woensdag avond en wederom valt de avond in, ook onze laatste bezoekers verlaten ‘charmes’ en de rust keert terug. Alweer de zevende nacht en de moed begint ons toch al wel een beetje in de laarzen te zakken als we wederom onze stretcher op zoeken. 03’30…..piep…..piep,als ik met mijn suffe kop naar buiten strompel hoor ik Adrie al brullen”weer zo’n platte??!!”omdat ik nogal ver van de hengels lig i.v.m. de ruimte voor de tent vroeg ik aan Adrie welke hengel het was,”de blauwe optonic”hoor ik Adrie zeggen…….blauw……. maar dat is de hengel die op 400 meter ligt,als een speer sprint ik richting mijn hengels en kijk naar mijn  top van de hengel en ja hoor er is een vis bezig mijn hengel uit de rotpot te trekken maar dat gaat hem vandaag niet lukken. Na een schreeuw richting Adrie komt ook hij zijn tent uit stormen, weer in de boot en op naar de overkant, het duurt niet lang of er is contact met de vis en ook deze vis maakt er weer een mooi spektakel van, zou het dan weer zo’n mooie zijn??

 

Na een kwartiertje vindt ook deze vis de weg naar het net en op de kant klokt deze vis precies 30 pond. 10’00 uur…piep… en daar gaan we weer,weer aan de overkant gaat er een vis er met de tygernoten vandoor,met een tevreden blik van Adrie worden er een paar plaatjes geschoten van deze mooie hoogrug spiegel van 18,2 pond. En nu mag ik mijn vis van 30 pond op de film en foto zetten, het was al vrij snel duidelijk dat deze vis niet van plan was om mee te werken aan een nieuwe carrière als fotomodel, na toch een paar plaatjes en een stuk op de film verdween ook deze vis weer in het donkere water van het onvoorspelbare water dat “charmes”heet.

 

Helaas is het weer zover, we gaan de laatste nacht in maar de verwachtingen zijn hooggespannen. De nacht hiervoor had toch nog 2 vissen opgeleverd en dat na 6 nachten met maar één vis. Het duurde toch nog tot half 4 voor zich weer een optonic liet horen, een zakker, slaan en draaien maar, helaas geen contact met de vis, balen!!! Na de hengel opnieuw uit te hebben geroeid toch nog weer even richting de slaapzak. Om 6 uur weer een beet aan de overkant, deze loopt wel door en daar gaan we weer in de boot op naar de vis, nog geen 100 meter uit de kant vraag ik Adrie te stoppen met peddelen om te kijken of er contact is maar helaas is ook deze vis op onverklaarbare manier gelost en weet deze vis op het laatste moment mijn humeur weer aardig om te draaien in onweer.

 

Het zit erop,8 nachten gevist,3 vissen van 18,2 – 30 en een hele fraaie van 42 pond. Voor zo’n lange sessie niet veel maar zeker gezien de schoonheid van de vissen is het zeker de moeite waard over een paar maanden weer terug te keren om het in het najaar weer te proberen en dan maar hopen op nog meer mooie en zwaardere vissen.

 

                                                                                           Adrie en Edwin